üşüyorum
gecenin ayazından değil
titriyorum
karanlıktan korktuğumdan değil
susuyorum
çünkü biliyorum ki ben susarken; sen beni duyuyorsun

hayata yeniden tutunma sebebi aramıyorum artık
geçmişten medet umupta eski hatıraların arasında bir dem mutlulukta
eksik değil artık yaşamak
sol tarafım virane değil her defasında yenik çıktığı savaşlardan ötürü
korkmuyorum hiçbirşeyden ne ölümden, ne savaşlardan, ne de körolası yalnızlıktan
ne günahlar var defterimde yazılı artık, ne de şeytanın fısıltısı beni doğru yolumdan caydırmaya çalışan
üzülmüyorum artık ve küsmüyorum kimselere beni kırıdıklar, üzdüklerı için
dimdik ve cesurum her zaman, kötü olan herşey zamansız olsa da
kalemlerimi kırdım az önce, defterlerimi yırttım
bugüne dek hayalimin, ilhamın ürettiği herşeyi yokettim ellerimle
ansız bir delilik hali değil gayet bilerek ve isteyerek...
bundan gayrı söyleyeceğim çok şey var, dillendirilecek çok his, düşünce
ama gizli saklı değil, kuytu köşelerde kağıtlara dökülen, üstü kapatılıp unutulan değil
bağıra çağıra gerekirse avaz avaz, söyleyeceğim çok şey var
çünkü sen varsın artık
herşeyin sebebi
hayata karşı zırhımı, insanlara karşı bana maskelerimi çıkarttıran
saf ve tertemiz herşeyden beni arındıran
bir hiçliğin ortasındaki zerreyken ben, varlığımı anlamlandıran

"sen varsın"

birsin, ilksin ve teksin, sonsun ebediyete değin ve sonrasında yine sen varsın..

anlam, mana, değer, yargı
yaşamak, düşünmek, istemek, arzulamak
yemek, içmek, nefes ve su
herşey sensin benim yaşamak için tek gereksinimim
ve ben seninle yaşlanmak istiyorum
sana anlatacak o kadar çok şey var ki
korkuyorum ki ömrüm yetmez
nefesim tükenene kadar bu dünyada yazılan günüm bitene kadar
senden ötesi olmayacak

düş peşindeydim bir zamanlar ve derdim ki düşün peşime
neden sonra yüreğin,güzelliğin, gerçekliğin katrandan kara gecelerimde zihnimi berraklaştırdı
düş kurmayı, hayaller üretmeyi unuttum ve ben anladım ki
mutluluğumun nedeni bunca zaman kurduğum hayallerin gerçekleşmesi,
dileklerimin yerine gelmesi değilmiş;
benim tüm bunlar için sarfettiklerimin kıymeti, emeğin, emek vermenin o tatlı yorgunluğunun hissiymiş
gerçekliğin bana yeter, yanımda olman, varlığın, ömrümde varolman...
ve şimdi tek beklentim, tüm yaşamım boyunca Yaradandan tek isteyeceğim şey
seni benden almaması ve beni senden sonraya da bırakmaması
araya ayrılığı koymaması, uzakları, ırakları, mesafeleri bize yaşatmaması
yazgımın çoğulluğu hüzünle anılacak günlerdeydi önceleri,
senle birlikte ise tebessüm, huzur ve sevinç sadece..
biliyorum bugüne kadar hep ketum oldum
hep sustum, korktum birşeylerden yok yere ama
Ben artık yenilendim, olmam gereken yerin senin yanın olduğunu anladım
Bugüne kadar hayatla kavga etmedim hiçbirşey için
ama bundan sonrası senin içinse eğer, dünya dursa umrumda bile değil
çünkü benim yaşamak için tek gereksinimim
sadece sensin...

birsin, ilksin ve teksin, sonsun; ebediyete değin ve sonrasında yine sen varsın..